Powrót na stronę głwną Firmy Ogłoszenia

  

  


Chcesz aby potencjalni klienci od razu weszli na Twoją stronę?
Reklama w stylu bannerów: niewielki koszt, pierwsze spojrzenie
Wiecej informacji - tel.: 0 (...) 18 20 127 51, regle@regle.pl



Wirtualny przewodnik po trasie:

   

(kliknij na przycisk).

         
 

Dzięki urozmaiconemu krajobrazowi, bujnej szacie roślinnej i imponującemu tu ścian Giewontu, Dolina Strążyska uchodzi za najładniejszą z „dolinek" reglowych, jest też od lat najpopularniejszą z nich.Najkrótsza i najprostsza trasa dojścia do Doliny Strążyskiej to trasa której początek jest na ulicy Kościeliskiej, następnie droga dalej prosto biegnie ulicą Kasprusie i w okolicach wzniesienia Lipki przechodzi w ulice Strązyską która kończy się u podnóża granic parku. Na końcu ulicy znajduje się bramka z kasą biletową TPN, za którą rozpoczyna swój bieg Dolina Strążyska.

 

 

Dolina ma 3 km długości i 3,8 km2 powierzchni. W jej zboczach występują dwa szerokie pasy odpornych na wietrzenie dolomitów triasowych, rozdzielone warstwą miękkich skał, w której powstało rozszerzenie mieszczące polanę Strążyska. Polana wywodzi nazwę od słowa strąga zagroda służąca do dojenia owiec. Jako „szałasy pod górą Gewont" wymienia ją dokument z r. 1605, jako „hala Gewont Strążyska nazwana" pojawia się w nadaniach z l. 1669 i 1676. W XVIII w. czyniono tu poszukiwania górnicze w okolicy Trzech Kominów jeszcze w pół. XIX w. widać było ślady po hucie żelaza.

 
         
 

Początek trasy w głąb Doliny Strążyskiej to również skrzyżowanie z ścieżką Pod Reglami. Przez całą dolinę prowadzi szeroka droga bita. Kilkaset metrów od wejścia do doliny znajduje się Polana Młyniska. Malownicza polanka na której znajduje się leśniczówka TPN. Nieco dalej mijamy na zboczach Samkowego Siodła resztki unikalnego lasu bukowo - jodłowego. Droga wznosząc się łagodnie prowadzi wzdłuż strumienia, który wspaniale formując koryto, kręto spływa w dół doliny. Z zachodniego zbocza wystrzelają oryginalne turniczki Trzech Kominów, zbudowane z dolomitu, kiedyś zwane Dziadami, Chłopkami, Mnichami lub Płaczkami.

 
         
 

 Na skałkach po prawej znajduje się tablica i medalion z popiersiem (1899) czeskiego polonofila, Edwarda Jelinka. Stąd już niedaleko do polanki pod Giewontem. Niegdyś centrum gospodarcze hali tej nazwy. Jeszcze około 1960 r. było tu 7 szałasów i szop, dziś stoją dwa ostanie. Łany pokrzyw i innych roślin synantropijnych świadczą o intensywnym tu kiedyś życiu pasterskim. W dolnym końcu polany charakterystyczny głaz, od XIX w. nazywany przez turystów Sfinksem. Wyżej bufet góralski - ciepłe i zimne napoje oraz ciastka. Nad całą polaną majestatycznie góruje potężna ściana Giewontu. Z Polany pod Giewontem odchodzi kilka szlaków. Prowadzi stąd Droga nad Reglami, szlak na Giewont oraz krótki odcinek szlaku prowadzący do wodospadu Siklawica pod Giewontem.

 
         
         
   
Copyright@2003 Regle S.C.        Zakopane  Hotele. Zakopane i Podhale. Serwis turystyczny .