Wirtualny przewodnik po trasie:

(kliknij na przycisk).

Dolina Małej Łąki - Jest to najmniejsza dolina walna Tatr Polskich i jedna z trzech najmniejszych - identycznych pod względem powierzchni w całych Tatrach. Jej obszar wynosi 5,7 km2, długość 5,4 km. Część północna ma postać głębokiego wciosu o przekroju poprzecznym w kształcie litery "V", część środkowa i południowa  jest przestronniejsza i charakteryzuje się profilem U-kształtnym, właściwym dolinom polodowcowym.

Tworzący ją system kotłów, z przepięknym cyrkiem Świstówki pośrodku, powstał przez glacjalne „przemodelowanie zapadlisk krasowych". Wyjątkową wartość dla nauki ma zachowany w świeżym stanie kompleks moren końcowych ostatniego lodowca na północ od Wielkiej Polany Małołąckiej. Wgłębienie głównego ciągu doliny w stosunku do grzbietów wynosi 200-300 m, rzeźbę wzbogacają liczne żleby i partie skał, jak Siodłowa Turnia czy Dziadek i Babka. Dolina Małej Łąki jest jedyną w całych Tatrach doliną walną wyciętą niemal w całości w skałach wapiennych i dolomitowych.

Północną część doliny pokrywają lasy dolnoreglowe, środkowa część jest porośnięta świerkami oraz łąkami, jest to roślinność regla górnego. Południowy odcinek doliny a zarazem górna cześć stanowią zarośla kosodrzewiny i rozległe kamieniste murawy halne. W rejonie górnego zamknięcia doliny znajduje się Wielka Jaskinia Śnieżna - najgłębszy system jaskiniowy w całych Tatrach.

Z Zakopanego do wylotu Doliny Małej Łąki jest ok. 4 km. Podróżujący autobusem wysiadają na przystanku na Groniku skąd do wylotu doliny jest ok. 0,5 km. Początek szlaku przy starym kolanie szosy. Droga leśna wiedzie na południe między leśniczówką a dawnym kamieniołomem wapienia. Po prawej w górze mijamy masyw Hrubego Regla. Dolinę porastają  70-letnie lasy świerkowo-jodłowe. W 3/4 drogi do Wielkiej Polany znajduje się rozwidlenie szlaków.

Obok rozwidlenia szlaków, u stóp Gmińskiej Skałki, bije z kamieni wywierzysko, dające początek potokowi. Od 1988 roku zasilając zakopiańskie wodociągi. Wyżej w dolinie nie ma stałego przepływu powierzchniowego. Droga wznosi się dość stromo w górę, wiodąc wśród pięknie zachowanych wałów morenowych lodowca, który sięgał do linii Szatry.

Wielka Polana leży na wysokości ok. 1150 m n.p.m. Od wylotu doliny 40 min. pieszej wędrówki. Wspaniała łąka górska o długości l km, zajmująca żyzną równinę powstałą z osadów dawnego jeziorzyska zastoiskowego, spiętrzonego wskutek zatamowania doliny zachowanymi wałami moreny czołowej (ich łuki mają szerokość 300 m, na terenie polany grubość osadów sięga 65 m).

Turyści licznie zaglądali w okolice Doliny Małej Łąki, nigdy jednak nie osiągnęła ona mimo bezspornych wartości krajobrazu tej sławy, co sąsiadujące z nią doliny: Strążyska i Kościeliska. I dziś leży nieco z boku od najbardziej uczęszczanych ścieżek. Większość turystów ogląda ją z góry, ze szlaków na Giewont. Spory ruch odbywa się w sezonie trasą ścieżki nad Reglami. Sama dolina rzadziej bywa celem wycieczki.